ตอนที่ 62 ข้าจะช่วยเจ้าเดี้ยวนี้

ตอนที่ 62 ข้าจะช่วยเจ้าเดี้ยวนี้

ซึ่งที่ซีเหมินสามารถควบคุมดาบได้อย่างสมบูรณ์แบบ เพราะได้รับการยอมรับจากบรรพบุรุษซางเรียบร้อยแล้ว ทำให้ดาบมอบพลังปราณให้แก่ซีเหมินทีละน้อยอยู่ในระดับที่ร่างกายซีเหมินทนได้เท่านั้น ไม่งั้นหากขืนซีเหมินดึงปราณออกมาจากดาบโดยเกินขนาดที่ร่างกายรับไว้ ก็ไม่ต่างอะไรจากคนที่เคยใช้ดาบปีศาจเหล่านั้นเลย

แล้วการที่ซีเหมินดูดพลังปราณของอาวุโสฮวน มาเพิ่มพลังให้กับตนเองแทน เพื่อที่จะไม่ต้องดึงพลังที่อยู่ในดาบที่เก็บไว้ก่อนหน้านั้นออกมาใช้ เพราะการฝืนใช้ปราณจำนวนมากกว่าร่างกายที่ตนเองรับไว้เช่นนี้

จะเป็นปราณแบบใช้แล้วทิ้งแทน จึงเป็นปราณที่เพิ่มพลังให้ชั่วคราวเท่านั้น ซีเหมินที่ไม่อยากเสียปราณที่แสนสำคัญไปแบบนี้ จึงตัดสินใจที่จะดูดปราณของอาวุโสฮวน แต่การทำแบบนี้ต้องมีคนที่จะถ่วงเวลา แล้วหักเหความสนใจของอาวุโสฮวนชั่วคราวไม่ให้จับได้ ซึ่งต้องใช้ความเสี่ยงมาก

หากซางเย่ว์ไม่เข้ามาโจมตีอาวุโสฮวน จนเบี่ยงเบนความสนใจไประยะนึง ซีเหมินไม่มีทางที่จะวิธีนี้ได้สำเร็จแน่

ซีเหมิน ที่เริ่มขยับตัวได้ เตรียมที่จะใช้ดาบปืนที่แทงอาวุโสฮวนตอนนี้ ต้องการจะฟันอาวุโสฮวนให้ขาดเป็นสองท่อนขึ้นมา

"หนอย ข้าไม่มีทางที่จะพ่ายแพ้แก่เจ้าเด็กเมื่อวานซืนเด็ดขาด"

อาวุโสฮวน ที่ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ แล้วไม่ต้องการที่จะตายด้วยน้ำมือเด็กรุ่นลูกแบบซีเหมินเด็ดขาด ได้รวบรวมปราณของตนเองที่ยังเหลืออยู่ไปที่มือข้างที่บีบซีเหมินทันที

"ประกายอัศนี"

ซีเหมินใช้ทักษะ ประกายอัศนี ที่เป็นของ เสืออัศนีบาตขึ้นมาทันที ทำให้เกิดสายฟ้าทั่วร่างขึ้นมา ช่วยให้การเคลื่อนไหวทุกอย่างเร็วขึ้นในพริบตา

ฉั่วววววว

ด้วยความเร็วของซีเหมินที่เหนือกว่าอาวุโสฮวนจากการดูดปราณของฝ่ายตรงข้าม เป็นการกระทำเพียงครั้งเดียว แต่ให้ผลสองอย่าง ทั้งเพิ่มพลังให้กับตน แล้วลดระดับปราณของฝ่ายตรงข้ามลง

"แค่กๆ"

ซีเหมิน ที่ล้มลงกับพื้น พร้อมกับสำลักออกมา เมื่อตนเองเกือบจะตายไปแล้ว หากตนเองช้าไปกว่านี้

อาวุโสฮวนที่ถูกผ่าครึ่ง จนดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่ยิมยอมที่จะตาย แล้วแขนที่บีบคอซีเหมินจนเป็นรอยฝ่ามืออย่างชัดเจน แต่ก็ยังช้าไปเพียงเสี้ยววินาที แค่เสี้ยววินาทีก็ตัดสินความเป็นตายได้แล้ว

"เท่านี้ก็จบเสียที"

ซีเหมิน ที่เห็นเรื่องทุกอย่างจบลง ก็รีบไปดูอาการของซางเย่ว์ทันที ด้วยการที่ซางเย่ว์ยอมเสี่ยงอันตรายเพื่อช่วยเหลือตนเอง จนได้รับบาดเจ็บขึ้นมา หากซางเย่ว์ยอมอยู่เฉยๆ คงไม่เจ็บตัวเช่นนี้แน่

"ซางเย่ว์ เป็นยังไงบ้าง"

ซีเหมิน ที่รีบกล่าวถาม พร้อมทั้งตรวจสอบบาดแผลทันที

"ท่านซีเหมิน ข้าไม่เป็นไรมาก"

ซางเย่ว์ที่ตอบออกมาด้วยความยากลำบาก แม้ตนเองจะไม่ตาย แต่ก็ได้รับความเสียหายจากภายในรุนแรง

"รอก่อนนะ ข้าจะช่วยเจ้าเดี้ยวนี้ละ"

ซีเหมิน ที่รีบหยิบยามาให้ซางเย่ว์ทันที แต่ด้วยบาดแผลภายในที่สาหัส ก็ยากที่จะรักษาให้หายดีได้ง่าย

"แค่กๆ"

ซางเย่ว์ที่มีร่างกายอ่อนแอ เพราะเป็นกรรมพันธุ์ของสายเลือดตระกูลซาง แล้วไม่เคยฝึกยุทธมาก่อน มีเพียงวิชาในการเอาตัวรอดในป่าเขา กับการล่าสัตว์จึงสามารถดำรงอยู่รอดในช่วงระยะเวลาที่ผ่านในป่าแห่งนี้ ด้วยทักษะของผู้สร้างที่เป็นเอกลักษณ์ของสายเลือดตระกูลซาง จึงสามารถใช้สิ่งของ อุปกรณ์ต่างๆในการจับสัตว์ป่า แล้ววางกับดับป้องกันการบุกรุกของสัตว์ป่าได้ระดับนึง แล้วการที่มาอยู่ในโซนที่ไม่ค่อยมีสัตว์ป่าดุร้ายระดับสูงอาศัยอยู่ แล้วยังมีความแข็งแกร่งของปู่ซุ่น จึงทำให้อยู่รอดร่วมกับปู่ซุ่นจนทุกวันนี้

"ซางเย่ว์ อดทนไว้นะ ข้าต้องหาทางช่วยเจ้าให้ได้"

ซีเหมิน ที่พยายามคิดหาวิธีช่วยซางเย่ว์อย่างเต็มที่ แต่ยาที่อยู่ในแหวนมิติที่ชิงมาจากคนของสำนักราตรีทมิฬ ก็ไม่ได้ผลมากนัก

ซีเหมิน ที่สังเกตุเห็นศพของอาวุโสฮวน ทำให้คิดอะไรบางอย่างออกมาทันที จึงรีบมุ่งตรงไปยังร่างของอาวุโสฮวนทันที แล้วค้นหาอะไรบางอย่าง จากนั้นจึงรีบหยิบขึ้นมาสำรวจอย่างรวดเร็ว

"เจอแล้ว"

ซีเหมิน ที่ยินดีขึ้นมา เมื่อค้นเจอสิ่งของที่ตนเองต้องการได้แล้ว โดยซีเหมิน ที่คิดว่าหากเป็นอาวุโสฮวน ที่เป็นถึงอาวุโสใหญ่ของสำนักราตรีทมิฬ จะต้องมียาวิเศษที่ดีกว่าเหล่าลูกศิษย์ของตนอย่างแน่นอน ทำให้ซีเหมินมุ่งมั่นที่จะหายาที่จะมาช่วยรักษาซางเย่ว์จากในแหวนมิติของอาวุโสฮวนนั้นเอง