ตอนที่ 64 ข้าสัญญา (จบภาค 2)

ตอนที่ 64 ข้าสัญญา

"อย่าเลย เส้นทางของข้ามีขวางหนาม อุปสรรคมากมาย ตอนนี้แม้ข้าจะเข้าสู่เส้นทาง จอมยุทธผู้สร้างได้ แต่ข้ายังไม่แข็งแกร่งพอที่จะปกป้องเจ้าให้รอดพ้นจากอันตรายได้ ถ้าเจ้าไม่ช่วยข้าหันเหความสนใจจากอาวุโสฮวน ป่านนี้ข้าคงตายหรือโดนจับส่งให้สำนักตะวันจันทราเรียบร้อยแล้ว"

ซีเหมิน ที่กล่าวเตือนด้วยความหวังดี โดยตนเองรู้จักขีดความสามารถของตนดีที่สุด จะเป็นการดีกว่าที่ตนเองจะเดินทางคนเดียว แล้วให้ซางเย่ว์เดินทางไปกับปู่ซุ่นจะเป็นการปลอดภัยมากกว่า ด้วยประสบการณ์ของปู่ซุ่น ที่พาซางเย่ว์หลบหนีออกมาจากการก่อกบฏ แล้วไม่มีใครที่จะสามารถจับหรือตามหาตัวจนเจอนานหลายปี ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วประสบการณ์ของปู่ซุ่นจะช่วยให้ซางเย่ว์ปลอดภัยมากกว่ามากับตนเอง

ซางเย่ว์ที่เข้าใจความรู้สึกของซีเหมินดี แม้ตนเองจะร่วมเดินทางไปด้วยคงมีแต่จะทำให้ซีเหมินลำบากมากขึ้น แล้วอาจจะกลายเป็นตัวถ่วงความเจริญก้าวหน้าของซีเหมินด้วย

"เราจะต้องได้พบกันอีกแน่ อีก 5 ปีเมื่อถึงตอนนั้นพวกเราจะเจอกันที่อาณาจักรมณีคราม ข้าจะช่วยจัดการศัตรูของเจ้าให้หมด"

ซีเหมิน ที่รับปากกับซางเย่ว์อย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะ ซีเหมินที่รู้ตัวเองดีว่าการจะช่วยอาณาจักรมณีคราม ที่มีสำนักราตรีทมิฬหนุนหลังไม่ใช่เรื่องง่าย ที่จะโค่นล้มอำนาจของเหล่าขุนนางที่ยึดครองอาณาจักรมณีครามตอนนี้ได้แน่

มีเพียงแต่ตนเองต้องแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น จึงจะสามารถช่วยเหลืออาณาจักรมณีครามให้รอดพ้นจากเหล่าขุนนางชั่ว แล้วจัดการเหล่าคนหนุนหลังของขุนนางไม่ให้มายุ่งเกี่ยวกับอาณาจักรได้อีก

"เจ้าแน่ใจแล้วนะเจ้าหนุ่ม ที่จะเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของอาณาจักรมณีคราม หากเจ้าทำตัวนิ่งเฉย แล้วหลบหนีการตามล่าของสำนักตะวันจันทราอีกสัก 2-3 ปี ข้าเชื่อว่าคนอื่นต้องลืมเลือนเรื่องของเจ้าอย่างแน่นอน"

ปู่ซุ่น กล่าวเตือนด้วยความหวังดี เมื่อตอนนี้ตนเองรับรู้แล้วว่าซีเหมิน คือคนที่สำนักตะวันจันทราต้องการตัวอย่างมาก หากซีเหมินเข้ามายุ่งเกี่ยวกับอาณาจักรมณีคราม ที่มีสำนักราตรีทมิฬ ที่เป็นสำนักสาขาหนุนหลังเหล่าขุนนางอยู่ ซีเหมินจะต้องเดือดร้อนอย่างหนักแน่นอน

จากนั้นซีเหมินจะต้องถูกไล่ล่าอย่างไม่หยุดหย่อน จนกว่าจะจับซีเหมินได้ แล้วคงไม่มีโอกาสที่จะมีชีวิตเรียบง่ายอีกต่อไป

"ข้าตัดสินใจแล้ว ตอนนี้แม้ชีวิตข้าจะเรียบง่าย แต่มันเฉพาะอยู่ในป่าเขาแบบนี้เท่านั้น หากข้าเข้าเมืองแล้วมีคนจดจำใบหน้าข้าได้ ก็ไม่ได้มีชีวิตเรียบง่ายอย่างแน่นอน สู้แทนจะหนีทั้งชีวิต ข้าต้องเผชิญหน้ากับปัญหาแล้วหาทางแก้ไขมันให้ได้ดีกว่า"

ซีเหมิน ที่ยืนยันความตั้งใจอย่างหนักแน่น

ปู่ซุ่น ที่เห็นความตั้งใจของซีเหมิน จึงไม่กล่าวอะไรเพิ่มเติมอีก

"ท่านซีเหมิน จากนี้ท่านต้องดูแลตัวเองดีๆ ข้าจะรอท่านที่อาณาจักรมณีครามในอีก 5 ปีให้หลัง ท่านต้องมาให้ได้ ข้าจะรอท่าน"

ซางเย่ว์ที่ไม่อยากจะแยกจากซีเหมิน แต่ในเมื่อเป็นความต้องการของอีกฝ่าย แล้วความก้าวหน้าของซีเหมินจึงจำใจต้องแยกจากกัน

"ข้าจะไปหาเจ้า ข้าสัญญา"

ซีเหมิน ที่รับปากสัญญาอย่างหนักแน่น แล้วเดินจากไป

...

ผ่านไปสักพัก

"ท่านปู่ ท่านซีเหมินจะไม่เป็นไร ใช่ไหม"

ซางเย่ว์ ที่ตอนนี้อยู่กับปู่กันสองคนกล่าวถามออกมา

"เจ้าหนุ่มนั้นคงไม่เป็นไรหรอก เป็นถึงผู้ได้รับการยอมรับจากท่านบรรพบุรุษซาง ที่กล่าวกันว่าเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลซาง เจ้าหนุ่มนั้น ที่มีเส้นทางการเป็น จอมยุทธผู้สร้าง ไม่มีทางที่จะเป็นไรง่ายๆเด็ดขาด"

ปู่ซุ่น ที่แม้จะตอบให้ซางเย่ว์สบายใจ แต่ในใจลึกๆก็เป็นกังวลกับซีเหมิน ที่ต้องออกเดินทางตามเส้นทางของตนเอง เพื่อจะได้แข็งแกร่งขึ้น คงต้องพบเจออุปสรรคต่างๆอย่างแน่นอน

เหมือนกับ เพชร ที่ต้องผ่านการเจียระไนมาอย่างยาวนาน จนกว่าจะกลายเพชรได้ ซีเหมินที่ตอนนี้เป็นเพียงก้อนหินริมทาง ที่ยังไม่ถูกเจียระไนเท่านั้น แต่เมื่อผ่านการเจียระไนเมื่อไร จะต้องกลายเป็น เพชรที่เด่นสง่าสุดอย่างแน่นอน

ปู่ซุ่น เชื่อว่าหากพบเจอซีเหมินอีกครั้ง ตอนนั้นคงแข็งแกร่งขึ้นกลายเป็นคนละคนอย่างแน่นอน

ซางเย่ว์ ที่มองดูซีเหมินเดินลาลับจากสายตาไป ก็ได้แต่เศร้าใจขึ้นมา เมื่อต้องแยกจากกัน