บทที่ 49 ว่านอนสอนง่าย

บทที่ 49 ว่านอนสอนง่าย​

เจียง​เฉิน​ ที่โดนดุด่าโดยคนแปลกหน้า แล้วยังโดนกระสุน​ขี้มูก​ยิงเข้าใส่แขนจนได้รับบาดเจ็บ​เพิ่มขึ้น​ ต้อง​รีบหยุดร้องทันที

"ฮึก"

เจียง​เฉิน​ พยายามกลั้นน้ำตาที่เริ่มจะไหลรินออกมา เมื่อตัวเองต้องทนกับความเจ็บปวด​โดยที่ส่งเสียงร้องออกมาไม่ได้เลยสักนิด

"หึ"

ขายแก่ เห็นเจียงเฉินยอมเชื่อฟังว่านอนสอนง่าย​แล้ว จึงจัดการเงียบต่อทันที

"ที่นี้ที่ไหนกันแน่"

เจียง​เฉิน​ ที่อดทนกับความเจ็บปวด​ ตนเริ่มชินกับความเจ็บปวด​ขึ้นมาได้บ้างแล้ว ก็พยายามเข้าใจสถานการณ์​ในปัจจุ​บัน​นี้ให้ได้อย่างรวดเร็ว

"ตื่นแล้วรึ เจ้าเด็กน้อย"

ทันใดนั้น​ ชายร่างกำยำก็มาพาเจียงเฉินออกจากห้องขังไป

"พวกท่านจะพาข้าไปไหนกัน"

เจียง​เฉิน​ ที่ตอนนี้กลายเป็นคนพิการเรียบร้อย​ ถูกแบกร่างของตนไปยังสถานที่​นึงขึ้นมา

"เดี้ยวเจ้าก็รู้ในอีกไม่ช้า

ชายร่างกำยำ ตอบแต่เพียงสั้นๆ จนสุดท้ายมาถึงห้องลึกลับ​บางอย่าง ราวกับเป็นห้องพิธี​กรรมที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

"ข้าพาเด็กคนนี้มาเรียบร้อย​แล้ว ท่านอาวุโส​ซือป้าย"

ชายกำยำ ทำความเคารพ​อาวุโส​ที่อยู่ในห้องอย่างรวดเร็ว​

"ในที่สุด​ เจ้าเด็กนี้ก็ตื่นแล้วสินะ"

ในห้องมีชายแก่ที่นั่งบนพิธี​อันสูงส่ง​ ราวกับอาวุโส​ที่อยู่มานานนับร้อยปี จ้องมองลงมาที่เจียงเฉินราวกับเป็นสิ่งของล้ำค่าอย่างมาก​

"ดี ทิ้งเด็กคนนี้ไว้ที่นี้"

"เจ้าออกไปได้แล้ว"

ซือป้าย สั่งชายร่างกำยำออกไปในทันที

"เอาละ หลังจาก​ข้าตรวจสอบ​ร่างกาย​เจ้ามาเป็นเวลาหลายวัน ร่างกาย​เจ้าช่างวิเศษ​ยิ่งนัก"

"เจ้ามีเซลล์​ในร่างกาย​ที่มากผิดปกติ​ยิ่งกว่าคนธรรมดา​ทั่วไป​ มีกระดูก​ที่แข็งแกร่ง​เป็นพิเศษ​จนยากจะหักได้อย่างสมบูรณ์​ มีเส้นเลือด เส้นลมปราณ​ที่อยู่ในตัวเจ้ามากกว่าคนอื่น"

ซือป้าย​ ร่ายยาวออกมา ก่อนจะจ้องเขม็ง​มองลึกลงไปในดวงตา ราวกับต้องการ​จับผิดบางอย่างกับสิ่งที่กำลังพูดต่อไปนี้ออกมาทันที

"เจ้าเด็กน้อยเจียงเฉิน บิดาเจ้าเป็นใครกันแน่"

ซือป้าย​ ที่ได้รับข้อมูล​มาเรียบร้อย​แล้ว จากเป้าเหยี่ยนจัดการถามสิ่งต้องการอยากรู้​มากที่สุด​ทันที

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เจียงเฉินถูกสำรวจร่างกาย​มานับครั้งไม่ถ้วน จนพบว่าร่างกาย​เจียงเฉินเป็นสิ่งที่พิเศษ​อย่างมาก แตกต่าง​จากมนุษย์​ธรรมดา​ทั่วไป​อย่างสิ้นเชิง ซึ่งไม่เคยปรากฏ​ให้เห็นที่ไหนมาก่อนเลย

ซือป้าย​ ที่พยายามนำเซลล์​ในร่างกาย​ของเจียงเฉินออกมาสำรวจอย่างละเอียดก็พบว่าเป็นเซลล์​ที่คล้ายกับเซลล์​สิ่งมีชีวิต​บางอย่าง ซึ่งไม่ใช่เซลล์​มนุษย์​ แต่เป็นเซลล์​ที่คล้ายกับเซลล์​ของอสูรยิ่งนัก

"ข้าไม่รู้"

"ท่านแม่ข้า เคยบอกข้าว่า ท่านพ่อตายไปแล้ว"

เจียง​เฉิน ตอบออกมาอย่างชัดเจน​ แม้แต่​ตนเองมารดายังไม่เคยบอกอะไรเกี่ยวกับ​เรื่องพวกนี้เลยสักนิด มีเพียงครั้งเดียวที่มารดาพูดถึงเกี่ยวกับ​บิดาตัวเอง ก็คือ เรื่องบิดาตัวเองตายไปแล้วเท่านั้น​ ไม่เคยพูดถึงอย่างอื่นอีกเลย จากนั้นก็ไม่เคยคิดจะถามเกี่ยวกับเรื่องราวบิดาอีกต่อไป​

"อย่ามาหลอกข้าซะให้ยาก"

"บิดาเจ้าจะตายไปแล้วนี้นะ เจ้าอย่ามาโกหกหน่อยเลย"

ซือป้าย ไม่เชื่อเด็ดขาด​ แต่ไม่ว่าจะถามย้ำเจียงเฉินกี่รอบ เจียงเฉินก็ยังยืนยัน​คำเดิมอยู่ดี

"รึว่า บิดามันตายไปแล้วจริงๆ"

"งั้นข้าก็เสียเวลาเปล่ากับเด็กไร้ประโยชน์​แบบนี้สิ"

"จริงสิ แม้บิดามันตายจริง แต่บิดามันเป็นอสูร ย่อมต้องมีอสูร​ชนิดเดียว สายพันธุ์​เดียวกันดำรงอยู่แน่"

ซือป้าย ที่คิดสักพัก ก่อนจะสรุปเกี่ยวกับ​การค้นหาอสูร​ที่เหมือนกับบิดาเจียงเฉินขึ้นมาแทน แต่ก่อนอื่นต้องรู้ให้ได้ว่า อสูรสายพันธุ์​ไหนที่เหมือนกับบิดาของเจียงเฉินกันแน่

"เอาละ แม้บิดาเจ้าตายไป แต่บิดาเจ้าคือใคร เป็นอสูรตัวไหนกัน บอกมาซะ"

"ไม่มีทางที่มารดาเจ้าจะไม่ยอมบอกเจ้าเด็ดขาด"

ซือป้าย ที่ต้องการ​รู้ความจริงให้ได้ เมื่อเจียงเฉิน​มี​เซลล์​อสูรสายพันธุ์​อยู่ในตัวกันแน่​

ซึ่งการมีเซลล์​อสูรได้นั้นต้องเป็นอสูรเท่านั้น​ หรืออีกกรณีคือ การที่มนุษย์​ไปมีความสัมพันธ์​กับอสูรจึงเกิดลูกอสูร​เช่นนี้ออกมาได้

"ที่เจ้าไม่กล้าบอกข้า เพราะเจ้าไม่อยากให้ใครรู้ว่า แม่เจ้าไปสมสู่กับอสูรสินะ"

ซือป้าย ไม่คิดจะเสียเวลาสนทนา​กับอีกฝ่ายที่เป็นเด็กน้อยนานนัก จึงเอ่ยขึ้นมาทันที

แม้จะวิเคราะห์​ได้ว่า เจียงเฉินต้องเป็นลูกที่เกิดจากมนุษย์​และอสูรอย่างแน่นอน​ แต่การจะระบุ​ว่าใครเป็นบิดาของเจียงเฉินได้นั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย เพราะโลกนี้มีอสูรจำนวนมากมายจนยากจะแยกแยะ​ออกมาได้ง่ายๆว่าเจียงเฉินเป็นลูกอสูร​สายพันธุ์​ไหนกันแน่