บทที่ 113 ตอบสนอง​

บทที่ 113 ตอบสนอง​

"หึ ถึงเจ้าจะรู้แต่ว่าการจะสร้างวิชาที่เหมือนกับ​ของข้า มันไม่ใช่เรื่องง่ายหรอกนะ"

เป้าจง เอ่ยความจริงขึ้นมา เมื่อวิชา เคลื่อนย้ายพริบตา ไม่จำเป็นต้องใข้ร่างกาย​เคลื่อนไหว​เลยสักนิด เพียงยืนนิ่งๆเฉยๆใช้วิชาออกมา ก็สามารถ​ย้ายตัวเองไปอีกที่ได้ตามใจชอบ

"ก่อนอื่นต้องสร้างกำหนดจุดเคลื่อนย้ายสินะ"

เจียง​เฉิน​ ที่พยายาม​นึกการต่อสู้​ของตนกับศัตรู​ที่ผ่านมา เพื่อจะสร้างวิชาที่เหนือกว่าศัตรู​โดยรูปแบบวิชาคล้ายกันอีกด้วย

ซึ่งหากเจียงเฉินทำสำเร็จ จะเป็นวิชาที่ได้เปรียบในการต่อสู้​มหาศาลเลยทีเดียว

ตู้ม

เป้าจง ไม่ปล่อยให้สิ่งที่เจียงเฉินต้องการทำเสร็จอย่างแน่นอน​ จึงเข้าโจมตี​เจียงเฉินโดยไม่ปล่อยให้เจียงเฉินมีเวลาสร้างวิชาที่เหนือกว่าตนได้

เป้าจง ที่เล็งจู่โจม​เข้าที่ดวงตาในขณะที่​เจียงเฉินยังไม่พร้อม จนเริ่มที่นิ้วของศัตรู​เริ่มจะเฉือนเนื้อรอบดวงตาขึ้นมาได้แล้ว

"เกือบไปแล้ว"

"เสียสมาธิไม่ได้แม้วินาทีเดียวเลย"

เจียง​เฉิน​ ที่มัวแต่คิดหาวิธีสร้างวิชาที่คล้ายกับอีกฝ่ายขึ้นมา แล้วต้องเหนือกว่าอีกด้วยจึงต้องใช้สมาธิ​มากเป็นพิเศษ​ ทำให้วอกแวก​ไปชั่วครู่​นึงจนเกือบจะถูกทำลายดวงตาไปแล้ว

เฟี้ยว

เป้าจง ไม่ยังคงจู่โจม​ต่อเนื่อง​ ใช้นิ้วมืออีกข้างโจมตีใส่ดวงตาเจียงเฉินต่อทันที

"ฮึ่ม"

"ต้องการ​จะทำลายดวงตาข้ามากใช่ไหม"

งับ

หลังจาก​หลบนิ้วมือจู่โจม​ดวงตาข้างขวาได้แล้ว เป้าจงก็ใช้นิ้วมือข้างซ้าย​พุ่งตรงใส่ดวงตาเจียงเฉินด้วยความเร็วต่อ

เจียง​เฉิน​ ที่เห็นเช่นนั้น​ จึงไม่รอช้าจัดการโต้กลับด้วยวิธีการ​บางอย่างออกมา

"อั๊ก"

เป้าจง ที่ได้รับความเจ็บปวด​ที่แล่นผ่านเข้าสู่ร่างกาย​ หลังจากมีบางสิ่งเกิดขึ้นกับนิ้วมือของตนขึ้นอย่างกะทันหัน​

กร็อบ

เสียงบดกระดูก​นิ้วมือเป้าจงดังออกมาจากเจียงเฉิน จนเป้าจงพยายาม​ต้องรีบดึงมือข้างซ้ายกลับมาทันที

"แก"

เป้าจง ที่ใช้แรงสุดกำลัง กว่าจะดึงมือของตนกลับออกมาได้

แต่ต้องพบว่าตอนนี้นิ้วมือที่ใช้โจมตีใส่ดวงตาเจียงเฉินหายไปแล้ว

กร็อบ

ถุย

"รสชาติ​นิ้วมือคนแก่ แย่ชิบ"

เจียง​เฉิน​ ที่ใช้ปากกัดนิ้วมือศัตรู​ขึ้นมาแทนการหลบ ทำให้สามารถ​ทำร้ายอีกฝ่ายด้วยการโจมตีแบบคาดไม่ถึง จนทำลายนิ้วมือศัตรู​ไปได้ข้างนึงเต็มๆ

ด้วยฟันอันแหลมคมพร้อมกับเขี้ยวทั้งสองข้างของเจียงเฉิน ที่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเขี้ยวอสูรเลยสักนิด จึงมีความสามารถ​กัดนิ้วของศัตรู​ให้ขาดได้อย่างง่ายดาย เป็นเหมือนกับขนมขบเคี้ยว​เล่นของพวกอสูร​

เป้าจง ที่แทบไม่อยากเชื่อว่าเจียงเฉินจะมีฟันอันแหลมคมได้ขนาดนี้ ถึงขนาดกัดทะลุผ่านปราณ​ระดับนักพรต​ได้อย่างง่ายดาย โดยไม่สามารถ​ช่วยป้องกัน​เขี้ยวอสูร​ของเจียงเฉินได้แม้แต่น้อย

ซึ่งโดยปกติปราณ​ที่ห่อหุ้มของเหล่าผู้ใช้ปราณ​ก็ไม่ต่างอะไรกับเสื้อคลุม ชุดเกราะอีกชั้นนึง ที่ช่วยป้องกัน​หรือลดความเสียหายจากการโจมตีของศัตรู​จากภายนอกได้

ยิ่งมีปราณ​สูงส่งมากเท่าไร ก็ไม่ต่างอะไรกับชุดเกราะชั้นดีที่มีมูลค่าอย่างมาก แต่กับไม่ช่วยป้องกัน​ฟันอันแหลมคมของเจียงเฉิน จนส่งผลให้นิ้วถูกกัดขาดออกจากมือขึ้นมา

"ช่างบังอาจ​นักเด็กน้อย"

"กล้ากัดนิ้วมือข้าจงขาด ข้าจะรีดเลือดเจ้าจนหมดตัว ให้เหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ตายด้วยสภาพอนาถ​อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนเลย"

เป้าจง โมโห​จัดอย่างมาก เมื่อนิ้วมือของตนหายไปแล้วข้างนึง จึงจัดการกระหน่ำใส่อีกฝ่ายอย่างไม่ยั้ง​ออกมา

ตู้ม เปรี้ยง ผั้ว

"อั๊ก"

เจียง​เฉิน​ ที่ถูกเล่นงานด้วยการโจมตีบ้าคลั่งราวกับพายุจนเจียงเฉินไม่สามารถ​รับการโจมตีได้หมด

"อั๊ก"

ลูกเตะอันทรงพลัง เล่นงาน​เข้าที่ท้องเจียงเฉิน​อย่างรุนแรง​ จนลอยกระเด็นปลิว​ไปบนอากาศ​ขึ้นมา

"เสร็จ​ข้าละ"

เป้าจง ที่เล่นงานเจียงเฉินส่งอีกฝ่ายลอยกลางอากาศ​ได้แล้ว จึงไม่มีทางหลบการจู่โจม​ครั้งต่อไปพ้นแน่ จึงคิดจะทุ่มพลังจัดการเจียงเฉินให้สำรอกเลือดในตัวออกมาให้หมด

"ลืมไปแล้วรึไง ว่าข้ายังใช้วิชาก่อนหน้านี้ได้อยู่"

เจียง​เฉิน​ ที่ไม่รอช้ารีบใช้วิชา แปรรูปลักษณ์​ สร้างปีกออกมากลางหลัง เพื่อหลบการโจมตีศัตรู​ไปตั้งหลักก่อน

แต่เจียงเฉินที่จะถอยไปตั้งหลัก กับโดนซัดจาก​ด้านหลังจนร่วงลงมากระแทกพื้นอย่างรุนแรง

"เจ้าไม่มีทางได้ไปไหนทั้งนั้น"

"ห้องนี้คือ อาณาเขต​​ของข้า เจ้าไม่มีทางจะออกไปได้เด็ดขาด"

เป้าจง ที่ได้วางปราณ​เอาไว้ทั่วบริเวณ​ห้องเรียบร้อย​นานแล้ว จึงเหมือนกับว่าตนเองจะสามารถ​เคลื่อนย้าย​ไปได้หมดทุกที่ของห้องได้อย่างอิสระ​

วิชา เคลื่อนย้าย​พริบตา ที่เหมาะกับเป้าจงอย่างมาก เพราะ​ผู้ใช้ปราณ​เกียจคร้าน​ไม่ค่อยขยับตัวเท่าไรนัก​ ทำให้วิชานี้จึงไม่จำเป็น​ต้องขยับร่างกาย​ก็เคลื่อนย้าย​พริบตาได้แล้ว เพียง​แค่ส่งปราณ​ไปยังจุดที่วางเอาไว้อีกแห่งนึง เท่านี้ก็เคลื่อนย้ายตัวเองได้ทันที โดยไม่ต้องออกแรงแม้แต่น้อย แค่เสียลมปราณ​ไปกับการใช้วิชาเท่านั้น​เอง

เป้าจง ยังคงไล่ตามโจมตี​ซ้ำเติมเจียงเฉินต่อ โดยไม่ยอมปล่อยให้หยุดพักลงวินาทีเดียว

"ข้าจะเล่นงานเจ้า ให้เลือดไหลออกหมดตัวซะ"

เป้าจง ที่อาฆาตแค้นอย่าง​มาก เล่นงานเจียงเฉิน​อย่างไม่ปราณี​

เจียง​เฉิน​ ไม่ต่างอะไรกับตุ๊กตา​ที่โดนซ้อมกระหน่ำอยู่ฝ่ายเดียวในตอนนี้ จนเกิดบาดแผล​จากทั่วร่างกาย​ เลือดแดงฉานไหลรินลงสู่พื้นดินเข้าสู่สัญลักษณ์​พิธีกรรม​อย่างต่อเนื่อง

วาบ วาบ

ตอนนี้สัญลักษณ์​พิธีกรรม​กำลังส่งแสงออกมาตอบสนองต่อเลือดของเจียงเฉิน เหมือนกับได้พบเจอบางอย่างที่ต้องการ​มาแสนนาน

เลือดที่ไหลหยดลงพื้นของเจียงเฉินถูกดูดเข้าหาสัญลักษณ์​พิธีกรรม​อย่างไม่บ้าคลั่ง สัญลักษณ์​พิธีกรรม​ที่ดูดเลือดตอนนี้ราวกับอสูรหิวกระหายยังไงยังงั้น

"ฮ่า ยอดเยี่ยม​มาก"

เป้าจง ที่ซ้อมเจียงเฉินจนมีสภาพไม่ต่างอะไรกับคนใกล้ตายนอนแผ่อยู่​กับพื้น หันไปมองดูเลือดที่ตอนนี้ได้รับการผ่านพิธีกรรม​อยู่ จนส่งแสงออกมาสว่างจ้าเป็นสีแดง กำลังเริ่มกระบวน​การพิธีกรรมขึ้นมาเอง

"วิเศษ​มาก"

ทำให้เป้าจงมองดู​ฉากตรงหน้านี้เกิดอาการตื่นเต้น​อย่างมาก จนต้องอุทานออกมา​