บทที่ 115 ความจริง

บทที่ 115 ความจริง

"ใบหน้านี้มัน..."

เจียง​เฉิน​ ที่มองดูใบหน้าเป้าจงอย่างชัดเจน​อีกที ก็ตกตะลึง​ขึ้นมาทันที

เมื่อพบว่าใบหน้าเป้าจง เป็นเหมือนกับ ใบหน้าเป้าซ่ง เหลือเกิน

"เพราะเป็นพ่อลูกกันสินะ"

เจียง​เฉิน​ ที่คิดวิเคราะห์​อย่างละเอียดถี่ถ้วน​ จึงคาดเดาออกมา

การที่คนในตระกูล​เดียวกันจะมีหน้าตาเหมือนกัน​ ย่อมต้องไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แล้วยิ่งเป็นคนในสายเลือดเดียวกัน และเป็นพ่อลูกกันอีกด้วย จึงต้องมีใบหน้าเหมือนกันอยู่แล้วเป็นเรื่องธรรมดา

"หึหึ เจ้าคงเอะใจอยู่สินะ"

"ข้าจะบอกให้ละกัน"

"เป้าซ่ง ที่อยู่​ด้วยกันกับเจ้าก่อนหน้านี้​ ก็คือข้าคนนี้ไงละ"

เป้าจง เผยความจริงขึ้นมา เมื่อตอนนี้ไม่ใช่เรื่องที่ต้องปิดบังอีกต่อไป​แล้ว

การที่เป้าจง กลายเป็นเป้าซ่ง ก่อนหน้านี้​นั่น เพราะเลือดที่ตนเองดื่มกินจากพิธีกรรม​ก่อนหน้านี้​ ได้ทำให้ตนย้อนกลับไปเยาว์​วัยอีกครั้ง แต่เป็นเพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆไม่นานเท่านั้น

การที่เป้าจง ต้องทำเช่นนี้ เพื่อปกปิดความลับเกี่ยวกับ​พิธีกรรม​นี้เอาไว้ไม่ให้คนอื่นรับรู้​ ซึ่งมีเพียง เฟิน (มือขวา)​ ของตนเท่านั้น​ที่รับรู้ความจริงเกี่ยวกับ​เรื่องนี้

ทำให้เฟิน เป็นคนคอยสั่งหา สั่งการ สร้างกลุ่มลักพาตัว​เด็กๆมาให้ตนเองตลอดเวลาเพียงคนเดียว

ส่วนเป้าจง ที่เก็บตัว ไม่ค่อยออกมาพบกับผู้คน เพื่อปกปิดความลับที่ว่าตอนนี้พลังเริ่มถดถอยลงไปเรื่อยๆ หากเรื่องนี้รั่วไหล​ออกไป จะทำให้คนในตระกูล​หมดขาดเชื่อมั่น จนอาจจะสร้างความแตกแยก หรือล่มสลาย​ของตระกูล​เป้าขึ้นมาได้

"เป้าซ่ง ตัวจริงอยู่ที่ไหนกันแน่"

เจียง​เฉิน ที่สับสนอย่างมาก ไม่นึกว่าเรื่องราวจะลึกลับ​ซับซ้อน​ได้ขนาดนี้มาก่อนเลย

"เจ้าบุตรชายอ่อนแอ​ของข้ารึ"

"กลายเป็นส่วนหนึ่ง​ในตัวข้าไปเรียบร้อย​แล้ว"

เป้าจง กล่าวออกมาอย่างไม่สะทบสะท้าน เมื่อมองว่า บุตรชาย ต้องมีหน้าที่ทดแทนบุญคุณ​ของบิดา ทำให้เป้าจงที่จัดการจับบุตรชายของตนทั้งหมด​มาเป็นตัวทดลองพิธีกรรม​ย้อนวัยของตนก่อนเป็นกลุ่มแรก

"เจ้าถึงขนาดเอาบุตรชายมาเป็นหนูทดลองเชียวรึ"

เจียง​เฉิน​ ตกใจ​อย่างมาก เมื่อไม่เคยคิดเลยว่าจะมีพ่อแม่​โหดร้ายกับบุตรชายตัวเองได้ถึงเพียงนี้

"งั้นที่ว่าภารกิจ​นี้มีความอันตรายสูงอย่างที่ท่านอาจารย์​บอกก็เป็นแบบนี้เองสินะ"

เจียง​เฉิน​ ที่จดจำได้ว่า การเลือกภารกิจ คุ้มครอง​บุคคล​สำคัญ ของคนตระกูล​เป้า นั่นเป็นภารกิจที่อันตรายอย่างมาก

ซึ่งฝ่ากว่าน เตือนเจียงเฉินออกมาก่อนจะตัดสินใจ​เลือกภารกิจนี้พ่วงมาด้วยในตอนแรก โดยศิษย์​ทุกคนที่สำนักอสูร​ฟ้าส่งมาล้วนแล้วแต่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย​ จนไม่มีใครกลับมาได้อีกเลย

หากภารกิจ​นี้ขาดคนของสำนักอสูร​ฟ้า คุ้มครอง​จะส่งกลับคืนสำนักอสูร​ฟ้าอีกครั้ง แล้วสรรหาศิษย์​คนใหม่ที่เหมาะสมมารับภารกิจนี้ไปปฎิบัติ​ใหม่อีกครั้ง ซึ่งไม่ว่าจะส่งศิษย์​คนใด ล้วนแล้วแต่หายตัวไประหว่างปฎิบัติ​ภารกิจทั้งหมด​

สำนักอสูร​ฟ้า เคยตั้งข้อสังเกตุ​ว่าอาจจะมีเรื่องราวไม่ชอบมาพากล​อยู่ก็เป็นได้ แต่ก็ไม่อาจจะสืบหาสาเหตุ​ต่อไปได้ จึงกลายเป็นภารกิจอันตรายอย่างมาก จนไม่มีใครกล้าทำภารกิจนี้ต่อไป จนต้องปล่อยภารกิจนี้ไว้เป็นเวลาเนิ่นนาน

"ข้าก็นึกว่าทางสำนักอสูร​ฟ้า จะไม่ส่งคนมาปฎิบัติ​ภารกิจแล้วเสียอีก"

เป้าจง ที่เห็นสีอาการของเจียงเฉินก็พอคาดเดาได้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องรู้จับต้นชนปลาย​ถูกเรียบร้อย​แล้ว

"ข้าต้องยอมรับว่า ศิษย์​สำนักอสูร​ฟ้า ช่างวิเศษ​มากนักกับการมาเป็นเครื่องเซ่นพิธีกรรม​ของข้า"

เป้าจง ที่จับคนมาเป็นเหยื่อของพิธีกรรม​อย่างไม่แยแสใดๆทั้งสิ้น

"ท่าทางร่างกาย​เจ้าจะน่าสนใจ​ไม่น้อย"

เป้าจง มองเห็น​ร่างกาย​เจียงเฉิน ที่มีความน่าสนใจอย่างมาก ราวกับเป็นสิ่งของมีค่าสำหรับพิธีกรรม​ที่ไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือลอยนวลไปได้เลย

"เจ้ามีความสามารถ​ฟื้นตัวได้ดียิ่งเช่นนี้ ทำให้ข้าสามารถ​ใช้รีดเลือดเจ้าได้ตลอดเวลา"

"หากข้าดื่มเลือดเจ้าบ่อยๆติดต่อ​กันเข้า ความหนุ่มของข้าจะอยู่คงที่ตลอดไป"

เป้าจง ที่คิดถึงเรื่องนี้ แล้วมองเจียงเฉินด้วยแววตาชั่วร้าย​ออกมาทันที

"ช่างบังอาจ​นัก กล้ามองข้าคนนี้เป็นหนูทดลองพิธีกรรม​ของเจ้า"

เจียง​เฉิน​ ได้ยินคำพูดเป้าจง เริ่มเกิดโทสะมากขึ้น

"ไม่ว่ายังไงเจ้าก็ต้องยอมอยู่ดี"

เป้าจง พูดจบก็หายตัวไปต่อหน้าเจียงเฉิน ปรากฏ​ตัวโผล่มาที่ด้านหลัง​ทันที

เป้าจง ใช้สันมือเพื่อจะสับลงไปที่คอเจียงเฉินอย่างรวดเร็ว​

ฟุ่บ

"นี้มัน"

เป้าจง ที่สับสันมือไปยังความว่างเปล่า​ จึงต้องประหลาดใจ​ขึ้นมา

เฟี้ยว

"คิดจะใช้วิธีเดียวกับข้าเล่นงานข้ามันไม่ง่ายหรอก"

เจียง​เฉิน​ ปรากฏ​ตัวมาด้านหลัง​เป้าจง ทำการจู่โจมสวนคืน แต่กับถูกพลังปราณ​ของอีกฝ่ายป้องกัน​เอาไว้ จนเจียงเฉินไม่สามารถ​ทำร้ายเป้าจงได้

"ไม่นึกว่าเจ้าจะเรียนรู้​วิชาของข้า จงสร้างมันออกมาได้สำเร็จ"

"เป็นการเรียนรู้​ที่ไม่ธรรมดา​นัก"

เป้าจง ที่เดาออกได้เลยว่าตอนนี้เจียงเฉินสามารถ​ใช้วิชา เคลื่อนย้าย​พริบตา ได้แล้ว จึงสามารถ​หลบการโจมตีด้านหลังได้ แล้วยังมาปรากฏ​ตัวซ้อนหลังตนอีกทีเพื่อทำการโจมตีกลับได้อีกด้วย

"แต่ความต่างของเจ้ากับข้ายังคงมีอยู่"

เป้าจง ที่กลับคืนวัยหนุ่มอีกครั้ง ย่อมต้องแตกต่างจากก่อนหน้านี้​ด้วยเช่นกัน จึงไม่มีทางที่เจียงเฉินจะเล่นงานตนเองได้อีกแล้ว

สวบ

"อั๊ก"

เสียงบางอย่างแทงทะลุท้องเจียงเฉินจนมีเลือดไหลอออกมากับพื้น

ทำให้เจียงเฉินที่ก้มลงไปดูก็พบกับดาบปราณ​สีครามของเป้าจงแทงเข้าที่ท้องตัวเอง

"ได้ไงกัน"

เจียง​เฉิน​ แทบไม่อยากจะเชื่อว่าอีกฝ่ายจะใช้วิชา แปรรูปลักษณ์​ ซึ่งเป็นวิชาของ เฟิน ได้ด้วย

"อย่าคิดว่าเจ้าจะสามารถ​ใช้วิชาลูกน้องข้าได้คนเดียวสิ"

เป้าจง ตอบอย่างใจเย็นออกมา เมื่อปราณ​ของเป้าจงสามารถ​ใช้วิชา แปรรูปลักษณ์​ปราณ​ได้ทุกแห่งอย่างง่ายดาย​ โดยไม่จำเป็นต้องสร้างขึ้นมาจากปราณ​ที่ฝ่ามือก็ยังได้