บทที่ 128 ลูกเตะผ่าหมาก

บทที่ 128 ลูกเตะผ่าหมาก

"ฮึ่ม"

"แค่วิชา แยกร่าง ของเจ้ามันจะแน่แค่ไหนกัน"

"มันก็แค่วิชา ถ่วงเวลาเท่านั้น​แหละ"

ไห้จิน ไม่รอช้าใช้วิชา อสรพิษ​พันธนาการ​ สร้างอสรพิษ​ปราณ​ออกมาจำนวนมากบนร่างตัวเอง

อสรพิษ​ปราณ​จำนวนสิบตัว หันมาจ้องมองเสี่ยวซี่ทั้งสิบคนเช่นเดียวกัน

"เจ้าสร้างร่างแยกตัวเจ้าได้ ข้าก็สร้างอสรพิษ​ปราณ​เพิ่มได้เช่นกัน"

ไห้จิน ที่สามารถ​สร้าง อสรพิษ​ปราณ​ได้เป็นจำนวนมาก การจะสร้าง อสรพิษ​ปราณ​ เพิ่มขึ้น​มาเพื่อจัดการ ร่างแยกเสี่ยวซี่ เป็นเรื่องง่ายดายยิ่งนัก

อสรพิษ​ปราณ​ พุ่งเข้าเสี่ยวซี่ทั้งสิบคนอย่างรวดเร็ว เพื่อเล่นงานอีกฝ่ายทันที

เปรี้ยง

ลูกเตะเสี่ยวซี่จู่โจม​ใส่อสรพิษ​ปราณอย่างรวดเร็ว​ แต่อสรพิษ​ปราณก็ไม่ยอมโดนเล่นงานฝ่ายเดียว แม้จะถูกลูกเตะเสี่ยวซี่ก็ยังคงพยายามเลื้อยเพื่อจัดการพันธนาการ​อีกฝ่ายให้ได้

อสรพิษ​ปราณ​ ที่ไม่มีความรู้สึก​เจ็บปวดใดๆ เนื่องด้วยเป็นอสรพิษ​ที่เกิดจากปราณ​จึงสามารถ​เข้าจู่โจม​อย่างต่อเนื่อง​ ถึงจะโดนลูกเตะเสี่ยวซี่เล่นงานกี่ครั้งก็ตาม

"ดูท่าแค่ อสรพิษ​สิบตัว คงยังไม่เพียงพอ"

ไห้จิน มองดูอีกการต่อสู้​ของอสรพิษ​ปราณ​กับเสี่ยวซี่ ที่เห็นว่าอสรพิษ​ปราณ​ตนเองยังไม่อาจทำร้ายเสี่ยวซี่ได้ มีแต่เสี่ยวซี่ที่โจมตีใส่อสรพิษ​ปราณ​เพียงฝ่ายเดียว จึงเพิ่มจำนวนอสรพิษ​ปราณ​ขึ้นมา

ตอนนี้อสรพิษ​ปราณ​เพิ่มขึ้นมาอีกเท่าตัวจนมีจำนวนเยอะกว่าร่างแยกของเสี่ยวซี่แล้ว ทำให้การต่อสู้​ครั้งนี้​เริ่มตกเป็นของอสรพิษ​ปราณ

"ยังไงซะ อสรพิษ​ปราณ​ ของข้าก็ใช้ปราณ​น้อยกว่าเจ้า"

"อีกอย่างข้าก็มีปราณ​สูงกว่าเจ้า"

"ยังไงเจ้าก็ต้องพ่ายแพ้​แก่ข้าอยู่ดี"

ไห้จิน ที่สามารถ​สร้างอสรพิษ​ปราณ​ได้มากกว่าอีกฝ่าย กล่าวข่มออกมา ด้วยการที่ร่างแยกของเสี่ยวซี่มีรายละเอียด​เยอะกว่าในการสร้างร่างแยก ทำให้ร่างแยกเสี่ยวซี่​หนึ่งคนเท่ากับอสรพิษ​ปราณ​ห้าตัวเลยทีเดียว จึงเห็นได้ว่าสถานการณ์​ตอนนี้ไห้จินเป็นฝ่ายกุมความได้เปรียบ​เอาไว้อย่างมาก

การต่อสู้​ของร่างแยกเสี่ยวซี่กับอสรพิษ​ปราณ​ที่ผ่านมาไม่ถึง 30 นาที สุดท้ายก็พ่ายแพ้​แก่อสรพิษ​ปราณ​ จนตอนนี้ร่างแยกเสี่ยวซี่ถูกอสรพิษ​ปราณ​พันธนาการ​เอาไว้ได้ทั้งหมด

"เจ้าคนใดคนนึงคงเป็นตัวจริงสินะ"

ไห้จิน มองหาตัวจริงในหมู่ร่างแยกของอีกฝ่าย เมื่อตอนนี้สามารถ​พันธนาการ​เอาไว้ได้หมดแล้ว

ตู้ม

"เสียใจด้วยนะที่ข้าต้องบอกว่า พวกนั้นเป็นร่างแยกข้าทั้งหมด​"

เสี่ยวซี่ ปรากฏ​ตัวออกมาด้านหลังไห้จิน จัดการใช้ลูกเตะฟาดเข้าใส่ขาไห้จินจนล้มลงไปกับพื้น

"หนอย"

ไห้จิน ที่มัวแต่สนใจควบคุม​อสรพิษ​พันธนาการ​อยู่ จึงไม่ได้ระวังรอบตัวเองจนโดนเล่นงานอีกครั้ง

ตู้ม

เสี่ยวซี่ไม่รอช้า จัดการซ้ำเติมเล่นงานอีกฝ่ายต่อขึ้นมา

ฝ่าเท้าเสี่ยวซี่ กระทืบเข้าที่หน้าอกอีกฝ่ายอย่างรุนแรง

หมับ

"จับได้แล้ว"

"คราวนี้ตัวจริงสินะ"

ไห้จิน แม้จะถูกกระทืบจากฝ่าเท้าศัตรู​ ก็ยังไม่ยอมปล่อยให้ถูกเล่นงาน​ฝ่ายเดียว รีบคว้าขาของอีกฝ่าย

อสรพิษ​ปราณ​ ปรากฏ​ตัวออกมาจากตัวไห้จินเลื้อยมัดขาของเสี่ยวซี่ขึ้นมา

ตู้ม

แต่ดีใจได้ไม่นาน ไห้จินก็ถูกฝ่าเท้าของเสี่ยวซี่ที่จู่ๆปรากฏ​ตัวออกมาอีกคนเหยียบเข้าใส่ใบหน้าเต็มๆ

"แสดงว่านี้ก็เป็นร่างแยกงั้นรึ"

"หนอย ช่างน่ารำคาญนัก"

ไห้จิน ที่ทนต่อไปไม่ไหว​อีกแล้ว เมื่อตนเองคิดว่าสามารถ​จับตัวจริงขึ้นมาได้แล้ว กับถูกหลอกขึ้นมาอีกครั้ง จนความอดทนของตัวเองสิ้นสุดลงทันที

ไห้จิน จัดการปล่อยอสรพิษ​ปราณ​แผ่พุ่งออกมารอบตัวติดต่อกัน

"ดูซิ ว่าตัวจริงจะแอบได้อีกไหม"

ไห้จิน กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงดุดัน เมื่อตนเองแผ่พุ่งอสรพิษ​ปราณรอบทิศทาง​ ไม่มีทางที่เสี่ยวซี่ตัวจริงจะหลบซ่อนในห้องได้อีกต่อไปแล้ว

ไห้จิน ที่คิดว่าเสี่ยวซี่ต้องซ่อนตัวในห้องนี้ที่ไหนสักแห่งแน่ แต่ก็ไม่รู้ว่าไปซ่อนตรงไหนกัน ด้วยความเร็ว​ที่ไม่ธรรมดา​ของเสี่ยวซี่ จึงเป็นไปได้ว่าต้องเคลื่อนไหว​หลบสายตาไห้จินเอาไว้ ไม่ให้อีกฝ่ายสังเกตุ​เห็นได้แน่

ไห้จิน ที่คิดว่าเสี่ยวซี่ตัวจริงต้องเคลื่อนไหว​ตลอดเวลา ย้ายที่ตัวเองไปอยู่มุมอับสายตาทุกครั้ง จนไห้จินยากจะควานหาตัวจริงพบเจอ จึงตัดสินใจ​ใช้วิธีการจู่โจม​รอบทิศทางนี้ออกมา

ตู้ม เปรี้ยง

"โผล่หัวออกมาแล้วสินะ หนูสกปรก"

ไห้จิน ได้ยินเสียงปะทะกันของอสรพิษ​ปราณ​กับบางอย่างจนต้องหันไปมองดู จนพบเจอกับเสี่ยวซี่ที่กำลังหลบอยู่ด้านหนึ่งของห้องในตอนนี้

"ที่แท้เจ้าก็ไปหลบมุมห้องตรงนั้นเอง"

ไห้จิน ที่ค้นพบตัวจริงแล้วก็ดีใจออกมาเสียที เมื่อตนเองเสียเวลาอยู่นานกับการหาตัวจริงของเสี่ยวซี่

ตู้ม เปรี้ยง

จัดการใช้ลูกเตะโจมตีใส่อสรพิษ​ปราณ​ต่อเนื่อง​ พร้อมกับพุ่งตรงเข้าหาไห้จินอย่างรวดเร็ว

"เมื่อเห็นว่าไม่สามารถ​ซ่อนตัวได้อีกต่อไป​ จึงตัดสินใจ​บุกเข้ามาโจมตีตรงๆแทนสินะ"

ไห้จิน ที่เข้าใจความคิดอีกฝ่ายตอนนี้ จึงเตรียมตัว​ใช้อสรพิษ​ปราณ​เข้าพันธนาการ​ซึ่งๆหน้าทันที

"มาเลย หากเข้ามาใกล้ข้าเมื่อไร มันคือวาระสุดท้าย​ของเจ้า"

ไห้จิน ไม่คิดจะถอยหนีแต่อย่างใด​ หันมามองเสี่ยวซี่อย่างดุร้าย

ตอนนี้ไห้จินจ้องมอง​เสี่ยวซี่ที่กำลังพุ่งตรงดิ่งมาที่ตนอย่างไม่หวาดกลัว​

ทำให้ไห้จินตอนนี้เป็นดั่งอสรพิษ​ร้ายที่จ้องมองเหยื่อตรงหน้า เตรียมเข้าเล่นงานเมื่ออีกฝ่ายเข้ามาในระยะตนเองแล้ว

"คิดว่าจะกระโดด​หลบอสรพิษ​ข้าพ้นรึไง"

ไห้จิน เห็นเสี่ยวซี่ที่จู่ๆก็พุ่งตรงดิ่งเข้ามาจะเล่นงานตนเอง กับกระโดดหลบอสรพิษ​ปราณ​ที่พุ่งออกมาจากตัวไห้จินเพื่อหลบการโดนพันธนาการ​ทันที

เฟี้ยว

อสรพิษ​ปราณ​ ที่ถูกปล่อยออกมาจากร่างไห้จิน​จัดการเลี้ยวเปลี่ยนทิศทางขึ้นสู่ด้านบนไล่ตามเสี่ยวซี่ทันที

ทำให้สุดท้ายเสี่ยวซี่ที่ต้องการ​กระโดดหลบอสรพิษ​ปราณ​ก็หลบไม่พ้นอยู่ดี สุดท้าย​ก็ถูกอสรพิษ​ปราณ​พันธนาการ​ในพริบตา

"อะไร"

แต่แล้วกับมีเงาบางอย่างปรากฏ​ตัวต่อหน้าไห้จิน​ที่เงยหน้ามองด้านบนดูเสี่ยวซี่ถูกอสรพิษ​พันธนาการ​เอาไว้อยู่

"เจ้าตะหากที่ต้องแพ้"

เสี่ยวซี่อีกคนที่ปรากฏ​ตัวออกมาด้านหลังเสี่ยวซี่ที่กระโดดขึ้นไปด้านบน ตะโกนก้องออกมา

"รับไป ลูกเตะพิฆาต"

ลูกเตะพิฆาต หรือ ลูกเตะผ่าหมาก จัดการเตะผ่าหว่างขาของไห้จิน จนร้องออกมาดังลั่นราวกับโลกจะแตกทันที

"อ๊ากกกก"

ไห้จิน ทรุดตัวลงไปกับพื้นพร้อมกับหน้าเปลี่ยนสีเอามือกุมหว่างขาขึ้นมาทันที