ตอนที่​ 66 สี่คนโฉด​

ตอนที่​ 66 สี่คนโฉด​

"ข้าว่าต้องมีใครควบคุม​สัตว์​เหล่านี้แน่" มาโคโตะ วิเคราะห์​ขึ้นมา

ทุกคนได้ยินก็ตกใจ แต่การควบคุมสัตว์​ให้ดุร้าย แล้วควบคุม​จากระยะไกล อย่างน้อยก็พิสูจน์​ได้ว่าต้องไม่ใช่คนธรรมดา​แน่

อาจจะฟังเหมือนเรื่องเพ้อฝัน แต่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้​ นอกนั้นที่จะมีคนทักษะควบคุม​สัตว์​ นอกเสียจากว่าต้องคุ้นเคย​กับสัตว์​และใกล้ชิด​กับมันเป็นเวลานาน

จากนั้นกลุ่มเคนปาจิก็พบเจอกับฝูงสัตว์​เป็นระยะตลอดเส้นทางเดินทาง ไม่ว่าจะเป็น เม่น ช้าง แมวป่า ลา สัตว์​ที่ปกติ​มีนิสัย​สงบ เชื่องกับคนแต่พอมาอยู่ที่นี้กับดุร้าย ป่าเถื่อนขึ้นมาทันที​

ซึ่งการเจอกับสัตว์​ป่าถี่มากแบบนี้​ เหมือนกับมีคนจงใจออกมาต้อนรับกลุ่มมังกร​น้อย

"บางทีพวกมันคงรู้ตัวแล้วว่ามีคนบุกรุก​เข้ามาในดินแดน​แห่งนี้" ทุกคนต่างคิดเช่นเดียวกัน ไม่มีทางที่จะเจอฝูงสัตว์​ติดต่อ​กันถี่แบบนี้แน่ๆ นอกเสียจากว่ามีคนจงใจให้เกิดเรื่องเช่นนี้

เมื่อเป็นเช่นนั้น กลุ่มมังกร​น้อยต้องระมัดระวัง​มากยิ่งขึ้น

"ไม่เลวเลย เจ้าเด็กพวกนี้"

"ผ่านสัตว์​เหล่านั้นมาได้ง่ายดาย​"

ใครบางคนจ้องมองกลุ่มมังกร​น้อยกล่าวออกมา

"ฝีมือ​ตกไปรึไง ยูยะ"

ชายแบกค้อนหินเอาไว้ แหย่ขึ้นมาใส่หญิงสาวที่มองกลุ่มมังกร​น้อยอยู่

"หุบปากไปซะ จิมะ"

"งั้นแกควบคุม​สัตว์​ได้แบบข้ารึป่าวละ"

ยูยะ ตอบโต้ด้วยความหงุดหงิด​สวนกลับไป

"จะทะเลาะกันเองทำไม หากมันเข้ามาใกล้รัศมี เดี้ยวข้าจัดการเอง" ชายที่มีอาวุธ​อันแปลกประหลาด​ห้ามปรามทั้งสองคนขึ้นมา ชายคนนี้มีนามว่า บาอิ

"นายก็คิดยังงั้นใช่ไหม มูระ" บาอิ หันไปมอง มูระ ที่มีโซ่พันรอบตัว แล้วยังมีลูกตุ้ม​เหล็กขนาดใหญ่​เท่าครึ่งตัวล่ามเอาไว้อีกด้วย

"..." มูระ นิ่งเฉย​ไม่สนใจเรื่องราว​ที่เกิดขึ้น​ของพวกพ้องตนเองแม้แต่น้อย​

"เงียบเหมือนเดิม นี้ข้าต้องพูดคนเดียวรึเนี่ย" บาอิ ออกอาการเซงๆออกมา

"งั้นข้าไม่สนใจเรื่องคนอื่นละ" บาอิ เกิดอาการน้อยใจ​ หันมามองดูกลุ่มมังกร​น้อยแทน​

"พูดปุ๊บ​ พวกมันก็เข้ามาในระยะพอดี" บาอิ ยิ้มดีใจขึ้นมา เมื่อศัตรู​เข้ามาในระยะโจมตีตัวเองเรียบร้อย

"ไม่เห็นพวกสัตว์​มาสักพักแล้วนะ" ฮานะ สงสัยขึ้นมา เมื่อตลอดทางที่ผ่านมา จะมีสัตว์​ออกมาจู่โจม​ตลอดเวลา เหมือนกับต้อนรับพวกตน

"อย่าเพิ่งผ่อนคลาย​ละ" เคนปาจิ เตือนออกมา เมื่อตอนนี้อยู่ในถิ่นศัตรู​อะไรก็เกิด​ขึ้น​ได้เสมอ

ฟิ้ว

พูดเสร็จ​ก้อนหินยักษ์​ก็ลอยมาใส่กลุ่มมังกร​น้อย

ตูม

ก้อนหินที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง​ประมาณ​สิบเมตร เกือบจะทับกลุ่มมังกร​น้อยบี้แบน​ไปแล้ว

"มาจากทางนั้น" กลุ่มังกร​น้อยหันไปทางที่ก้อนหินยักษ์​ลอยมาทันที

"หลบได้รึ ไม่เลว"

"พวกแกทำงานได้"

บาอิ สั่งการใส่ลูกน้องของตน

เหล่าลูกน้องที่มีอาวุธ​คล้ายบาอิแต่ขนาดเล็กกว่า ต่างลำเลียงก้อนหิน​ใส่เข้าไปในอาวุธ​ทันที

อาวุธ​ที่มีขนาดยาวคล้ายพวกหอก หรือทวน แต่อาวุธ​นี้จะเป็นส้อมที่เอาไว้ขุดดินแต่สามารถ​นำมาใช้เป็นอาวุธ​ได้ด้วย ซึ่งนับว่า​เป็นอาวุธ​ที่แปลกประหลาด​เหมือนกับคนยุคหินหลงมา

เฟี้ยว เฟี้ยว

ส้อมที่บรรจุก้อนหินขนาดเล็กลงไป จัดการ​ขว้างไปทางกลุ่มมังกร​น้อยทันที

ฟิ้ว ฟิ้ว

ก้อนหิน​ขนาดเล็กจำนวนหลายสิบลูกลอยจู่โจม​ใส่พวกเคนปาจิ

"คราวนี้มาหลายลูกเลย" เคนปาจิ เตรียมสวนกลับไป แต่ลูกธนู​ลอยพุ่งผ่านตัวเคนปาจิทำลายก้อนหิน​ลงอย่างรวดเร็ว

"ลุยไปเลย" สองพี่น้อง​ฮานะ ฮาเกะ ตะโกนบอกแก่สหาย เมื่อพวกตนสองพี่น้องจะทำลายก้อนหิน​เหล่านี้ให้

กลุ่มมังกรน้อยที่มีคนคอยช่วยจัดการก้อนหิน​ที่ลอยมาให้ ก็พุ่งเข้าหาศัตรูที่ซ่อนตัวกันในป่า

"มีนักธนูฝีมือ​ดีด้วยรึเนี่ย" บาอิ ไม่คิดว่ากลุ่มเด็กน้อย จะมีนักธนูที่มีความสามารถ​รวมอยู่ด้วย

"ดี ยิงเข้าไปเรื่อยๆ" บาอิ สนุกขึ้นมา เมื่อมีคู่ต่อสู้​สมน้ำสมเนื้อบุกเข้ามา

"เจ้าบาอิ มันเข้าสู่โหมดสงคราม​แล้วสินะ" ทุกคนต่างเห็นการกระทำของบาอิจึงเข้าใจ​นิสัยอีกฝ่ายดี

"ปล่อยมันไป หากศัตรู​เข้ามาข้าจะใช้ค้อนหินทุบให้เละเอง" จิมะ กระสันขึ้นมา เมื่ออาวุธ​ในมืออยากจะบดขยี้สมองศัตรู​ให้เละต่อหน้าแล้ว

"..." มูระ ยังคงนิ่งเฉย​ไม่แคร์สิ่งรอบข้าง

"เจ้าพวกสัตว์​เลี้ยงที่น่ารักเอ่ย เหยื่อของพวกเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว เตรียมตัว​สนุกให้เต็มที่ละ" ยูยะ ตอนนี้มีสัตว์​จำนวนมากรายล้อมเอาไว้รอบตัว สัตว์​แต่ละตัวล้วนเป็นสัตว์​ป่าตามธรรมชาติ​ทั้งสิ้น แต่ยูยะจับมาทำเป็นสัตว์​เลี้ยงของตัวเอง

กลุ่มคนเหล่านี้ ต่างถูกเรียกว่า สี่​คนโฉด ผู้สนุกกับสงคราม​ การต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง​