ตอนที่​ 71 ปะทะจิมะ​

ตอนที่​ 71 ปะทะจิมะ​

"ไม่ใช่ว่านายจะพัฒนา​ขึ้นด้วยรึไง" โอโจ รู้ดีว่ามาโคโตะก็มีฝีมือ​เพิ่มขึ้น​เช่นเดียวกัน

"ทักษะ​ดาบของคนอื่นนายน่าจะฝึกฝนมาดัดแปลง​ได้ไม่ยากอยู่แล้ว" โอโจ รู้ความสามารถ​ของอีกฝ่ายดียิ่งกว่าใคร

"นั่นสินะ แต่ทักษะ​ของเจ้านั่น (ซาคุ)​ เข้ากับนายมากกว่า" มาโคโตะ จดจำท่วงท่าของซาคุที่ใช้ทักษะ​ดาบออกมาได้อย่างดี

แต่มาโคโตะ​เป็นผู้ใช้ดาบยักษ์​หรือดาบใหญ่​ ย่อมไม่เหมาะกับทักษะ​ดาบที่ละเอียดอ่อน​

"พูดอะไรกันเด็กน้อย ทำให้ข้าได้รับบาดเจ็บ​แล้วยังมีหน้าพูดคุย​กันหน้าตาเฉยอีก" จิมะ​ หงุดหงิด​ขึ้นมา เมื่อรู้สึก​ว่าตนเองถูกมองข้ามหัวเช่นนี้

"บาดแผลตรงหน้าข้า จะเอาคืนให้สาสม เตรียม​ใจไว้ให้ดี" จิมะ​ ยกค้อนหินขึ้นฟ้าจากนั้นทุบใส่พื้นดินอย่างรุนแรง

บึ้ม

พื้นดินระเบิดออกกลายเป็นเศษหินพุ่งใส่ศัตรู

ฉั่วะ ฉับ

มาโคโตะ กับโอโจ ใช้ดาบจัดการเศษหินลงอย่างว่องไว

ตูม

"อั๊ก" แต่มีหินก้อนนึงพุ่งมาเล่นงานใส่โอโจด้วยความเร็วสูงจนโอโจป้องกัน​ไว้ไม่ทัน

ตูม

"อ๊าก" มาโคโตะ ก็โดนเล่นงานจนได้รับบาดเจ็บ​เช่นเดียวกัน

"ทนได้อีกรึ" จิมะ​ แปลกใจ​เมื่อตนเองใช้ค้อนหินฟาดก้อนหิน​ที่ระเบิดออกมาจากพื้นดินเข้าใส่คู่ต่อสู้

"โชคดี ที่สวมเกราะเผื่อเอาไว้ก่อน" ทั้งสองต่างสวมชุดเกราะชนเผ่าอสรพิษ​ในสมบัติ​ที่ผู้นำชนเผ่าเก็บไว้ติดตัว จึงลดความเสียหายการบาดเจ็บ​ลงไปได้

"เจ้านั้นใช้พละกำลังของตัวเองฟาดหินใส่เพื่อเพิ่มความแรง"

ตอนนี้ทั้งสองรู้แล้วว่าจิมะ​ทุบพื้นดินทำไมกัน

หากก้อนหิน​ที่ระเบิดออกมาพุ่งมาด้วยความแรงปกติ มาโคโตะ กับโอโจ สามารถ​จัดการลงไปได้ แต่เมื่อถูกฟาดใส่จนความแรง ความเร็วเพิ่มขึ้นเป็นสอง สามเท่า จึงยากจะรับมือได้ง่าย

"ตาย" จิมะ​ กระโดดพุ่งตรงใส่โอโจ จนต้องรีบหลบทันที

ตูม

มาโคโตะ จะตามมาช่วยกับถูกเล่นงานจากก้อนหินที่ระเบิดออกมาจากพื้นดินฟาดมาใส่จนต้องนำดาบมากันเอาไว้

"ฮ่าๆๆ ถึงขนาดนำดาบมาป้องกัน​ มาดูกันว่ากระดูก​คนหรือดาบ ใครจะหักก่อนกัน" จิมะ​ กระหน่ำฟาดก้อนหิน​ใส่

"หนอย" โอโจ พุ่งเข้ามาโจมตีใส่ศัตรู​กับถูกก้อนหินเล่นงานด้วยเช่นกัน

เมื่อใช้ก้อนหินเล่นงานศัตรู​จนเสียหลักล้มลงไป จิมะ​กระโจนใช้ค้อนหินฟาดใส่ไม่ให้เวลาหยุดพัก

"เป็นแบบนี้แย่แน่" โอโจ ต่างกระเด็น​กระจัดกระจาย​ออกไป ไม่อาจจะตอบโต้อีกฝ่ายได้เลย

ทั้งสองต่างไม่คิดเลยว่าอาวุธ​ยุคหินเช่นนั้นจะทำให้ตัวเองโดนกดดันได้ขนาดนี้

"ทักษะ​ วายุจันทน์​เสี้ยว" โอโจ ตวัดดาบอย่างรวดเร็ว​ จนก่อเกิดจันทน์​เสี้ยวพุ่งจู่โจม​ใส่ศัตรู

"ทักษะ​นี้..." จิมะ​ มองเห็นวายุ​จันทน์​เสี้ยวเฉือนก้อนหินพุ่งมาทางตน ก็จำได้ว่าเป็นทักษะ​ดาบแบบเดียวกับซาคุด้วยเช่นกัน

"สลายไปซะ" จิมะ​ ใช้ค้อนหินฟาดใส่วายุจันทน์​เสี้ยวจนหายไป

"แม้แต่ วายุจันทน์​เสี้ยว ยังไม่สามารถ​ทำลายกงค้อนหินลงได้" โอโจ มองเห็นจันทน์​เสี้ยวสลายด้วยอาวุธ​ของศัตรู​แสดงให้เห็นว่าแข็งแกร่ง​แค่ไหนกัน

"เจ้าเด็กน้อย ทำไมแกรู้ทักษะ​ดาบของซาคุมากี่อย่างกันแน่ แล้วทำไมซาคุถึงแสดงให้แกดูกัน" จิมะ​ ไม่รู้ว่าซาคุหายไปไหน หลังจาก​บุกดินแดน​ชนเผ่าอสรพิษ​พร้อมกับหัวหน้าชนเผ่าหมาป่า จึงเริ่มสงสัยตัวโอโจที่ใช้ทักษะ​ดาบของซาคุจนนำมาดัดแปลง​เป็นของตัวเองได้มากมายนัก ว่าอาจจะรู้จักกับซาคุก็ได้​

"ถ้าหมายถึง​เจ้านั้น มันตายไปแล้ว"

"ว่าไงนะ มันตายแล้ว"

"เจ้าฆ่ามันงั้นรึ เป็นไปไม่ได้​ด้วยฝีมือ​แค่นี้จะฆ่ามันลงได้ยังไงกัน" จิมะ​ ไม่อยากเชื่อ​เรื่องที่ตนได้ยินขึ้นมา

"จะเชื่อรึไม่ก็แล้วแต่เจ้า แต่มันตายแล้วด้วยฝีมือ​สหายของข้า" โอโจ ตอบอย่างไม่ปิดบัง เมื่อทุกคนมีส่วนร่วมในการสังหารซาคุด้วย

"ตายเพราะสหายเจ้า"

"ไม่น่าเชื่อว่า ซาคุ มันจะอ่อนแอ​ลงขนาดนี้"

จิมะ​ ไม่คิดเลยว่า ซาคุ ที่เก่งกาจ​จะพ่ายแพ้​แก่เด็กๆได้ แม้จะถูกรุมก็ตามแต่ด้วยฝีมือ​ระดับนี้ก็ไม่มีทางจะถูกฆ่าได้ด้วยซ้ำ

"เจ้ากำลังดูถูก​สหายของข้าสินะ" โอโจ เห็นท่าทางของจิมะ​ จึงรู้ได้ทันทีว่ากำลังโดนดูถูก​เหยียดหยาม​จากอีกฝ่ายอยู่ และยังลามไปถึงสหายของตนด้วย

"ใช่ ข้าละสงสัยว่าเจ้ามูระ สงสัยจะอ่อนแอ​ลงไปเยอะเลย" จิมะ​ ยอมรับว่าดูถูกอีกฝ่ายอย่างชัดเจน จนโอโจทนไม่ไหว

"หืม" จิมะ​ เห็นท่าทางโอโจเปลี่ยนไป

"ทักษะ​ ผ่าวายุ​"

ดาบถูกฟันออกในพริบตา เล่นงานใส่ศัตรู

"ถึงขนาดใช้ทักษะ​ ผ่าสวรรค์​ ของเจ้านั้นได้ด้วย แต่ยังกระจอกอยู่ดี" จิมะ​ เอาค้อน​หินมาป้องกัน​ได้ทัน จนผ่าวายุของโอโจไม่สามารถ​เฉือนอาวุธ​กับ​เนื้ออีกฝ่ายได้ มีเพียงรอยร้าวทิ้งไว้บนค้อนหินเท่านั้น

"ดูแล้วน่าจะยังไม่สมบูรณ์​ เจ้ามันก็เป็นได้แค่ขี้เล็บของซาคุเท่านั้น​แหละ" จิมะ​ดูถูกดูแคลน​ทันที