บทที่ 209 สถานการณ์ (3)

บทที่ 209 สถานการณ์ (3)

"ดี ขอบคุณทุกท่านมากที่ช่วยกันร่วมมืออย่างเต็มที่ ทุกท่านเดินทางมากันเหน็ดเหนื่อย เชิญทุกท่านพักผ่อนกันก่อน พรุ่งนี้เราจะเริ่มออกเดินทางไปตระกูลเฉิงกัน"

"เจ้าไปส่งข่าวที่ตระกูลเกาว่าเราจะเริ่มเดินทางพรุ่งนี้ ให้เชิญยอดฝีมือนภาที่เคยรับปากไว้ไปเจอกันที่นอกเมืองตระกูลเฉิงกัน"

ผู้นำกล่าวขอบคุณพร้อมให้ทุกคนแยกย้ายพักผ่อน แล้วให้คนส่งข่าวไปบอกตระกูลเกา

.....

ณ.รุ่งเช้า

ทัพขนาดใหญ่ของตระกูลกัวเริ่มเคลื่อนทัพ การเคลื่อนทัพครั้งนี้ สร้างควาแตกตื่นอย่างมากแก่ ตระกูลขนาดเล็ก กลางอื่นๆ แม้พวกเขาจะทราบข่าวดีว่าตระกูลกัวมีการเรียกยอดฝีมือกองกำลังมารวมทัพที่ตระกูลหลักกัวกัน แต่ก็ยังไม่มีใครได้รับรู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น

ตระกูลกัวพยายามปิดข่าวให้เงียบที่สุด แม้จะมีข่าวหลุดรอดออกไป ก็เป็นส่วนน้อย เพราะไม่มีใครกล้าที่จะแพร่ข่าวเกี่ยวกับตระกูลใหญ่เรื่องความเคลื่อนไหวต่างๆ หากถูกจับได้จะโดนฆ่าล้างผลาญทั้งตระกูลทันที

ตระกูลเฉิงก็เช่นเดียวกันที่ยังทำตัวไม่รู้เรื่องอะไร แต่ภายในตระกูลก็ยังมีการเสริมแนวป้องกันอย่างแน่นหนา พร้อมกับเร่งพัฒนายอดฝีมือให้เพิ่มขึ้น แม้จะเพิ่มขึ้นแค่หลักร้อย หลักพันก็ยังดีกว่านิ่งเฉย ไม่พัฒนายอดฝีมือขึ้นมาทดแทนเลยจะกลายเป็นว่าเริ่ทนับถอยหลังสู่ความล้มเหลวของตระกูล

"เรียนท่านผู้นำ ข้าเพิ่งได้รับจดหมายจากสายข่าวเราแจ้งมาว่าตระกูลกัวเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว เป้าหมายทิศทางกำลังมุ่งตรงมาทางนี้อย่างแน่นอน" ทหารยามรีบมาส่งข่าวทันที

"ดีล่ะ กองทัพศัตรูจะมาถึงเราเมื่อไรกัน แล้วกองทัพของพวกเราแต่ละสาขาตอนนี้ถึงไหนกันแล้ว" เฉิงม๋อที่เตรียมพร้อมที่จะรับมือสงครามระหว่างตระกูลอยู่แล้ว จึงไม่ได้ตื่นตระหนกอะไรมาก

"เรียนท่านผู้นำ คาดว่าฝั่งกองทัพศัตรูน่าจะมาถึงอีกภายใน 4-5 วัน จากระยะระหว่างตระกูลใหญ่ที่อยู่ห่างไกลกันพอสมควร แต่กองกำลังของเราจะมาถึงภายใน 1-2 วันนี้ขอรับ" ทหารยามกล่าวรายงาน

"อย่างน้อยกองทัพของเราก็จะมาถึงก่อน กองทัพศัตรู บอกให้ทุกคนที่อยู่ตระกูลหลักเตรียมพร้อมไว้ แล้วแยกย้ายเตรียมตัวแต่ละจุดให้พร้อม เราจะทำสงครามกันนอกเมือง เพื่อไม่ให้ชาวเมืองเดือดร้อน โดยเราจะไปดักรอตามเส้นทางที่ชายป่าซึ่งห่างไกลจากเมือง ก่อนที่ตระกูลข้าศึกจะเดินทางมาถึงที่นี้กัน" เฉิงม๋อกล่าวแจ้งทุกคนให้รับทราบ แล้วหลีกเลี่ยงการปะทะกันให้ห่างไกลจากเมืองที่สุด

"รับทราบขอรับ" ทหารยามตอบรับแล้วรีบดำเนินการทันที

ตอนนี้เฉิงม๋อวางแผนจะไปดักรอกองทัพศัตรูก่อนจะถึงตัวเมืองตระกูล เพื่อจะได้สู้รบกันอย่างเต็มที่ แม้จะปลดปล่อยลมปราณระดับจักรพรรดิออกมาก็จะไม่มีชาวเมืองได้รับบาดเจ็บ

"ท่านพ่อ แล้วท่านพี่จะกลับมาเมื่อไรกันค่ะ" เฉิงซินกล่าวถามท่านพ่อตัวเอง นางรู้ว่าถ้่มีพี่ชายอยู่ด้วย ตอนให้เจอปัญหาแบบไหนพี่ชายนายต้องช่วยเหลือได้อย่างแน่นอน

"ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ข้าหวังว่าลูกหมู๋จะไม่เกิดอะไรขึ้นซะก่อน แต่ก็ดีแล้วล่ะที่พี่ชายเจ้าไม่กลับมาตอนนี้ ไม่งั้นข้าคงอดห่วงพี่ชายเจ้ากับเจ้าแน่" เฉิงม๋อรู้ศักยภาพของลูกชายดี แต่สงครามครั้งนี้ เป็นสงครามรุนแรงกว่าสงครามภายในตระกูลตัวเองอย่างแน่นอน จึงทำให้อดห่วงไม่ได้

"น้องฉิง ถ้าเกิดตระกูลเราดูจะพ่ายแพ้ เจ้าจงพาลูกๆของเราไปหลบที่อื่นทันทีเลยนะ ข้าไม่อยากให้ลูกเราตกเป็นทาสของตระกูลอื่น" เฉิงม๋อกล่าวอย่างจริงจัง

"ท่านพี่ไงพูดแบบนั้นล่ะคะ มันเป็นลางไม่ดีเลย" ไป๋ฉิงเห็นว่าการพูดแบบนี้ก่อนที่จะรู้ผลมันถือว่าเป็นลางไม่ดีที่จะเกิดขึ้น

"ข้าแค่พูดเผื่อไว้น่ะ" เฉิงม๋อที่รู้ว่่ตัวเองอาจจะคิดมากเกินไปรึป่าวจึงเริ่มสงบสติอารมณ์ให้ใจเย็นลง

.....

"ท่านผู้นำ ทุกคนเตรียมตัวพร้อมเรียบร้อยแล้วขอรับ" ทหารเข้ามารายงาน

"ดี งั้นเราเตรียมตัวเคลื่อนทัพในวันพรุ่งนี้เลย" เฉิงม๋อที่เตรียมตัวพร้อมเรียบร้อยจึงกล่าวออกมา

"ขอรับ" ทหารรับคำสั่งจึงมุ่งหน้าไปดำเนินการต่อ